www.awans.net
Publikacje nauczycieli
 › strona g堯wna › archiwum › indeks autor闚 › forum › kontakt

Joanna Piaskowska,   Zesp馧 Szk馧 w Go喚biewku

Scenariusz akademii z okazji 安i皻a Niepodleg這軼i

Recytator 1:
S這wa ojczyzna nie nale篡 wymawia zbyt cz瘰to
Ani zbyt szybko, aby nie zatraci這 sensu
Powierzonego przez przodk闚. Lepiej s這wo to
Po prostu zawin望 w p堯tna strz瘼 i po這篡
Na dno rodzinnej szkatu造, pomi璠zy srebrne monety
I fotografie z rdzawymi plamami, jakie odziedziczyli鄉y.
S這wo ojczyzna nale篡 czasem wydobywa, na przyk豉d
Na 安i皻o Zmar造ch lub 安i皻o Zmartwychwstania, i
K豉嗆 na bia造m obrusie; polerowa, jak si przeciera
Zm璚zone oczy, a zab造郾ie u鄉iechem ironii
Mickiewicz闚.
(B. 真rakowski: "Wiersz dydaktyczny")

Recytator 2:
11 listopada 鈍i皻ujemy odzyskanie niepodleg這軼i. Jest to data symboliczna, bowiem nie spos鏏 jednoznacznie okre郵i, kiedy Polska ponownie sta豉 si suwerenna. W 1918 roku 11 listopada by jednym z wielu wa積ych dni dla kszta速owania si pa雟twa polskiego. Jednak to w豉郾ie wtedy zako鎍zy豉 si I wojna 鈍iatowa, a w Warszawie przekazano dow鏚ztwo nad wojskiem polskim J霩efowi Pi連udskiemu - dlatego dzie ten sta si symbolem odzyskanej wolno軼i.
(z podr璚znika "Mi璠zy nami" dla klasy V, Gda雟kie Wydawnictwo O鈍iatowe)

Recytator 3:
Ach, jak瞠 mi nie m闚i o tych dniach rado軼i,
o tej chmurnej jesieni, gdy w szumi帷ym w szumi帷ym wietrze
szed nad miastem rodzinnym pierwszy powiew wolno軼i.
Kiedy鄉y pe軟 piersi pili to powietrze,
noc w ciemnych alejach st這czeni szpalerem
czekaj帷, a zap這nie 鈍it nad Belwederem.
Jak瞠 ciebie przywita, radosna swobodo?
i czym uczci najpi瘯niej? Chyba tym u鄉iechem
i m這dzie鎍zej poezji burzliw urod,
co sz豉 酥iewem przez miasto i wraca豉 echem.
(Antoni S這nimski: "Niepodleg這嗆")

Recytator 4:
Ziemia trudnej jedno軼i. Ziemia ludzi szukaj帷ych w豉snych dr鏬.
Ziemia d逝giego podzia逝 po鈔鏚 ksi捫徠 jednego rodu.
Ziemia poddana wolno軼i ka盥ego wzgl璠em wszystkich.
Ziemia na koniec rozdarta przez ci庵 prawie sze軼iu pokole,
Rozdarta na mapach 鈍iata! a jak瞠 w losach swych syn闚!
Ziemia poprzez rozdarcie zjednoczona w sercach Polak闚 jak 瘸dna.
(Karol Wojty豉: "***")

Recytator 5:
Nasze pomniki
s dwuznaczne
maj kszta速 do逝

nasze pomniki
maj kszta速
透y

nasze pomniki
budowa pod ziemi kret

nasze pomniki
maj kszta速 dymu
id prosto do nieba
(Tadeusz Ro瞠wicz: "Pomniki")

Recytator 6:
oblicze ojczyzny

ojczyzna to kraj dzieci雟twa
miejsce urodzenia
to jest ta ma豉 najbli窺za
ojczyzna

miasto miasteczko wie
ulica dom podw鏎ko

pierwsza mi這嗆
las na horyzoncie
groby

w dzieci雟twie poznaje si
kwiaty zio豉 zbo瘸
zwierz皻a
pola 陰ki
s這wa owocne

ojczyzna si 鄉ieje

na pocz徠ku ojczyzna
jest blisko
na wyci庵ni璚ie r瘯i

dopiero p騧niej ro郾ie
krwawi
boli
(Tadeusz R騜ewicz: "***")

Recytator 7:
Tutaj g豉szcz powietrze skrzyde趾a jask馧ek,
tutaj ob這k, jak bocian, na topoli siada.
Tu maki czerwieniej - zb騜 serduszka czu貫 -
i na 陰ce si pas z這tych jaskr闚 stada.

Tutaj wierzba ko郵awa jak zielona kwoka
pod skrzyd豉 bierze ptactwo, co w jej cieniu 獞ierka.
Tutaj deszczyk lipcowy, co sfrun掖 z wysoka,
uk豉da modrych ka逝 鈍iec帷e lusterka.

Tutaj paj彗 w sw siatk kropl rosy z這wi,
tu wa磬a jak kokarda na trzcinie zawis豉,
sroczka skrzeczy na p這cie: "Jad go軼ie nowi!"
i od g鏎 a do Gda雟ka niebo sp豉wia Wis豉.

Tu ro郾ie kwiat, gdzie tylko p這mie s這鎍a padnie,
tutaj skoczna wiewi鏎ka szele軼i na so郾ie.
Lecz co to znaczy - Tutaj? Czy kto z was odgadnie,
w jakim to wszystko kraju 鈍ieci, pachnie ro郾ie?
(J. Ficowski: "Tutaj")

Piosenka "Powr鏂isz tu" wykonaniu Ireny Santor (z p造ty "Niezapomnine przeboje, cz. I").

Recytator 8:
A czy znasz ty, bracie m這dy,
Twoje ziemie, twoje wody?
Z czego s造n, k璠y gin
W jakim kraju i dunaju?

A czy znasz ty, bracie m這dy,
twojej ziemi bujne p這dy?
Pola bitew, ojc闚 groby -
I pomniki starej doby?
Twe kurhany i mogi造
I twe dzieje, co si 嗆mi造?

A czy wiesz ty, co tam stoi
Po tej ziemi popisano?
Co mi這軼i twe ukoi?
Co pu軼izn tobie dano?

A czy wiesz ty, co w nich le篡?
O, nie zawsze, o, nie wsz璠zie,
M這dy orle, ci tak b璠zie
Jako dzisiaj przy macierzy!

Trzeba b璠zie si na豉ma
Z sob, z lud幟i, z 篡ciem, z losem
I nie wolno Bogu k豉ma
I pod lada upa嗆 ciosem.

Trzeba b璠zie wa篡, s逝篡,
Milcze, cierpie i wojowa!
I niejedno mi貫 zburzy,
I inaczej odbudowa...

Kto tam zgadnie, gdzie osi康ziesz,
jak wod w 鈍iat pop造niesz,
W kt鏎ej stronie walczy b璠ziesz
I od czyjej broni zginiesz?...
(Wincenty Pol: "Pie填 o ziemi naszej" - fragment)

Recytator 9:
Kwiaty nad Wis陰 mazowieckie,
stokrotki, fio趾i i kacze鎍e,
zielone wiechy nad Warszaw,
kwieciste nad domami wie鎍e.

Kwiaty znad Odry, g御zcze r騜,
stukolorowe pi鏎a pawie,
w parkach Szczecina i Opola,
w ma造ch ogr鏚kach pod Wroc豉wiem.

Kaliny, malwy bia這stockie,
lubelskie, bujne winogrady,
dziewanny z這te pod Zamo軼iem
i w Kazimierzu bia貫 sady.

Kwiaty nad Wis陰, Narwi, Bugiem,
zbierane w s這鎍u, przy ksi篹ycu,
kocham was, kwiaty mej Ojczyzny,
nad Odr, Wart i Pilic.
(Tadeusz Kubiak: "Kwiaty ojczyste")

Recytator 10:
I c騜 powiedz tomy s這wnik闚,
Lekcje historii i geografii,
Gdy tylko o niej m闚i potrafi
Krzak bzu kwitn帷y i 酥iew s這wik闚.

Cho jej granice znajdziesz na mapach,
Ale o tre軼i, co je wype軟ia,
Powie ci tylko ksi篹yca pe軟ia
I mg豉 nad 陰k, i li軼i zapach.

Pytasz si synu, gdzie jest i jaka?
W niewymierzonej krainie le篡.
Jest w ka盥ym wiernym sercu Polaka,
Co o ni walczy, cierpia i wierzy.

W szumie go喚bi na starym rynku,
W ksi捫ce poety i na budowie,
W codziennej pracy, w 篡czliwym s這wie,
Znajdziesz j w ka盥ym dobrym uczynku.
(Antoni S這nimski: "Polska")

Recytator 11:
Gdybym ja by Szwajcarem, sta豚ym ja na warcie,
Gdybym ja by Moskalem, m闚i豚ym otwarcie,
Gdybym ja by Francuzem, nie by豚ym ja dumnym,
Gdybym ja by Anglikiem, by豚ym ja rozumnym,
Gdybym ja by Turczynem, nigdy bym nie fuka,
Gdybym ja mia by W這chem, ja bym nie oszuka,
Gdybym ja by Prusakiem, nigdy bym nie 逝pi,
Gdybym ja mia by Niemcem, ja bym si nie upi,
Gdybym ja by Hiszpanem, ja bym by pokornym,
Gdybym ja by W璕rzynem, da豚ym wina tanio,
A jak to by Polakiem, gdy Polak闚 gani.
Niedobrze by nierz康nym, s豉bym, mizerakiem,
Prawda, jednak mi mi這 m闚i, 瞠m Polakiem
(Ignacy Krasicki: "[Gdybym ja by Szwajcarem]")

Piosenka Agnieszki Osieckiej "Ucz si polskiego" (z p造ty "Ocean Burz").

Recytator 12:
Kochasz ty dom, rodzinny dom,
Co w letni noc, skr騥 srebrnej mg造,
Szumem swych lip wt鏎zy twym snom
A cisz sw koi twe 透y?

Kochasz ty dom, ten stary dach,
Co prawi ba填 o dawnych dniach,
Omsza造ch wr鏒 rodzinny pr鏬,
Co wita ci z cierniowych dr鏬?

Kochasz ty dom, rze德i帷 wo
Skoszonych traw i p這wych zb騜,
Wilgotnych olch i dzikich r騜,
Co g這gom kwiat wplataj w skro?

Kochasz ty dom, ten ciemny b鏎,
Co szum闚 swych pot篹ny 酥iew
I duch闚 j瘯, i wichr闚 ch鏎
Przelewa w sw kipi帷 krew?

Kochasz ty dom, rodzinny dom,
Co wpo鈔鏚 burz, w zw徠pienia dnie
Gdy w dusz ci uderzy grom,
Wspomnieniem swym ocala ci?

O, je郵i kochasz, je郵i chcesz
砰 pod tym dachem, chleb je嗆 zb騜,
sercem ojczystych prog闚 strze,
Serce w ojczystych 軼ianach z堯!...
(Maria Konopnicka: "Pie填 o domu")

Recytator 13:
安i皻a mi這軼i kochanej ojczyzny,
Czuj ci tylko umys造 poczciwe!
Dla ciebie zjad貫 smakuj trucizny,
Dla ciebie wi瞛y, p皻a nie zel篡we.
Kszta販isz kalectwo przez chwalebne blizny,
Gnie寮zisz w umy郵e rozkoszy prawdziwe,
Byle ci mo積a wspom鏂, byle wspiera,
Nie 瘸l 篡 w n璠zy, nie 瘸l i umiera.
(Ignacy Krasicki: "[安i皻a mi這軼i kochanej ojczyzny]")

Recytator 14:
Bez tej mi這軼i mo積a 篡,
mie serce suche jak orzeszek,
malutki los naparstkiem pi,
z dala od zgryzot i pociesze,
na w豉sn miar zna nadziej,
w mroku kryj闚k sobie uwi,
o blasku pr鏂hna m闚i "dnieje",
o blasku s這鎍a nic nie m闚i.

Jakiej mi這軼i brak這 im,
瞠 s jak okno wypalone,
rozbite szk這, rozwiany dym,
jak drzewo z nag豉 powalone,
kt鏎e za p造tko wros這 w ziemi,
kt鏎emu wyrwa wiatr korzenie
i jeszcze 篡je cz御tk czasu,
ale ju traci swe zielenie
i ju nie szumi w ch鏎ze lasu?

Ziemio ojczysta, ziemio jasna,
nie b璠 powalonym drzewem.
Codziennie mocniej w ciebie wrastam
rado軼i, smutkiem, dum, gniewem.
Nie b璠 jak zerwana ni.
Odrzucam pusto brzmi帷e s這wa.
Mo積a nie kocha ci - i 篡,
ale nie mo積a owocowa.
(Wis豉wa Szymborska: "Gaw璠a o mi這軼i ziemi ojczystej"- fragment)



Tej samej Autorki:
Po瞠gnanie ze szko陰 - Scenariusz programu artystycznego przygotowanego przez klasy VI

Publikacja dodana do Archiwum Internetowego Serwisu O鈍iatowego AWANS.NET 22 pa寮ziernika 2004 r. do g鏎y

Copyright © 2004 AWANS.NET